Jakub Lipiec

Byłem studentem WAT, na pierwszym roku logistyki. Właśnie wtedy znajomy mojej mamy pokazał mi, jak wygląda praca w cyber i jak ciekawy jest to temat. Zacząłem uczyć się po kilkanaście godzin dziennie z serwisów takich jak THM, żeby zrozumieć, na czym polega cyberbezpieczeństwo.

Kluczowe w mojej karierze było poznanie podstaw — nie na uczelni, na której obecnie studiuję, ale na Harvardzie. Zostałem studentem kursów CS50 na edX, prowadzonych przez genialnego profesora Davida J. Malana. Tam dowiedziałem się, jak komputer naprawdę działa, a także jak programować. Wtedy zaczęła się moja przygoda, która trwa do dziś.

Zaczynałem pracę, podejmując się różnych bug bounty, a także programowania na zlecenia. Przez dłuższy czas byłem freelancerem, co sprawiło, że miałem już trochę wiedzy o tym, jak obchodzić się ze zleceniami i klientami.

Natomiast z pierwszą pracą na stanowisku pentestera spotkałem się w Boschu. Praca tam ukierunkowała mnie w stronę hackowania IoT oraz automotive. Największym zaskoczeniem był przeskok z hakowania stron webowych do realnego hackowania urządzeń internetu rzeczy.

Przede wszystkim jestem osobą bardzo kontaktową, co pozwoliło mi szybko poznać nasze środowisko cyber, które serdecznie pozdrawiam. Najważniejsze moim zdaniem jest to, by być dla innych takim, jakim sami chcielibyśmy, żeby ktoś był dla nas.

Jestem obecnie Pentesterem IoT i ta praca sprawia mi niesamowitą frajdę. Uwielbiam znajdować nowe sposoby ataku, by móc potem podzielić się nimi z moim zespołem. Praca ta pozwala mi codziennie uczyć się nowych rzeczy.

Nie wiem wszystkiego i nie jestem najlepszy, ale codzienna praktyka, a także ciągłe szkolenie się po godzinach, pozwalają mi być lepszym każdego dnia.

Oczywiście jako pentester najbardziej przydatny jest dla mnie Kali, na którym mam zestaw narzędzi potrzebny do przeprowadzania ataków. Mam też swój „piórnik” z przydatnymi rzeczami do wykonywania bardziej fizycznych pentestów. Z bardziej znanych rzeczy mam tam Alpha Card, Flipper Zero, FT232H i wiele innych.

Kolejną przydatną rzeczą jest AI, dzięki któremu żmudne szukanie informacji jest trochę szybsze. Nie jest to co prawda rozwiązanie idealne, ponieważ czasem łatwiej wejść na exploit-db i znaleźć coś „po staremu”, niemniej uważam to za sporą oszczędność czasu.

Jeśli chodzi o mnie, wychodzę z założenia, że wiedzę należy poszerzać cały czas, co staram się robić poprzez różne kursy i certyfikacje. Mam swoją rozpiskę zapisaną w notatkach, którą aktualizuję. Pozwala mi to trzymać się planu.

Warto zacząć od podstaw. Tutaj kurs CS50 od Harvardu jest godny polecenia, a za darmo to uczciwa cena. Dzięki niemu przekonamy się, czy IT jest dla nas. Mają też kilka różnych kursów, które moim zdaniem są kopalnią złota za bezcen.

Następnie proponuję THM lub HTB, na których zaczniemy uczyć się kierunkowo do zawodu. No i polecam znaleźć pracę nawet na Service Desku czy linii 1 SOC. Sprawi to, że będziemy już mieli jakieś fajne doświadczenie.

Uważam, że networking w naszej działce jest rzeczą ważną i potrzebną, więc jeśli tylko masz na to czas, to angażuj się w to, co możesz, i chodź na konferencje. W każdym mieście znajdziemy społeczności, chociażby takie jak ISSA Polska, do której należę.

Moim zdaniem wartościowe certyfikaty na początek to Security+, CJCA od HTB, a także certy od THM. Są fajne, bo zdobycie ich sprawia, że realnie mamy jakąś wiedzę.

Jeśli chodzi o dalszy rozwój, to polecam sugerować się najbardziej znaną mapą: https://pauljerimy.com/security-certification-roadmap/ — to pomoże nam zdecydować, co dalej i w którą stronę iść.

Największym błędem jest moim zdaniem zagłębianie się w tzw. „poradnikowe piekło”. To proces, w którym szukamy na YouTube odpowiedzi na pytania, jak zacząć w IT czy cyber. Doprowadzi nas to do niczego, ponieważ tylko praktyka pozwoli nam zrozumieć, „co jest pięć”.

Zamiast spędzać czas na takie rzeczy, lepiej postawić swojego Home Laba i spróbować pobawić się w hackowanie podatnej wersji Windows Server, a następnie napisać raport z pentestu. Polecam też zapisywać sobie swoje projekty do prywatnego repozytorium, którym może kiedyś będzie okazja się pochwalić.

Dla mnie jest to moje życie poza pracą. Na co dzień mam co robić poza pracą i wiem, w jakim kierunku zmierzam. Rodzina, sport, podróże czy inne pasje sprawiają, że mam jak nie myśleć o pracy.

Rób to, co robisz, nawet jeśli jest ciężko. Efekty tego za parę lat będą warte włożonego czasu i zaangażowania.