Albert Miechowicz

Moim pierwszym komputerem był odziedziczony komputer mojego taty. Używałem go głównie do grania w gry, ponieważ miałem wtedy około 8 lat.

Moje pierwsze kontakty z internetem i technologią zaczęły się dosyć wcześnie, bo gdzieś około 4–5 roku życia, kiedy dostałem tablet od mojej siostry. Pamiętam, że używałem go głównie do oglądania YouTube. Nie interesowało mnie jeszcze, jak to działa, bo byłem za młody, żeby się nad tym głębiej zastanawiać.

Pamiętam, że od zawsze imponowali mi hakerzy i fascynowało mnie to, że ludzie siedzący przed komputerem mogą robić takie rzeczy. Zawsze miałem ciekawski charakter i lubiłem dużo wiedzieć, co przyciągnęło mnie do rozwoju w tym kierunku. Zacząłem od kursów na Udemy po tym, jak zarobiłem 200 zł na tworzeniu grafik. Przeznaczyłem te pieniądze na kursy i tak mocno wkręciłem się w ten świat, że stał się on dużą częścią mojego życia.

Moje pierwsze kroki wspominam bardzo dobrze. Byłem zafascynowany wszystkim. Nawet kiedy odkryłem, czym jest SSH, i po prostu zalogowałem się przez nie do innego komputera, byłem w stanie euforii. Cieszyło mnie to, że mogę kontrolować czyjś komputer i motywowało mnie to do dalszej nauki. Jedną z pierwszych rzeczy, których zacząłem się uczyć, oprócz podstaw sieci, były ataki na sieci bezprzewodowe. Zagłębiłem się w ataki na WPS oraz WPA2 i testowałem moje umiejętności — oczywiście za zgodą dyrekcji — w szkole.

Kompletnie nie byłem przytłoczony ilością wiedzy. Były to naprawdę dobrze zrobione kursy, z bardzo dobrym podejściem dla początkujących, praktycznie bez żadnego progu wejścia. Jeśli chodzi o wybór tego, czego się uczyć, to po prostu robiłem wszystko po kolei z kursów.

Jeśli chodzi o materiały, od których zaczynałem, to były to kursy Przemysława Szmaja na Udemy, które wszystkim serdecznie polecam.

Dzisiaj moja nauka jest dużo bardziej intensywna. Poznałem już niezbędne podstawy i naprawdę wziąłem się za szukanie luk oraz rozwiązań, bo podstawy są już za mną. Jeśli chodzi o plan nauki, to aktualnie nie mam już tak zorganizowanego planu jak wcześniej. Teraz to raczej CTF-y i ewentualnie moduły z Hack The Box Academy.

Aktualnie pracuję głównie nad obszarem webowym i to właśnie tam rozwijam się najmocniej. Oprócz tego rozwijam się też w środowisku Active Directory, robiąc moduły na Hack The Box Academy i proste CTF-y.

Najbardziej staram się rozwijać w obszarze webowym. Oczywiście nie kończy się tylko na tym — uczę się praktycznie wszystkiego, co mnie w danej chwili zainteresuje — ale główny kierunek to testowanie bezpieczeństwa aplikacji webowych.

Na ten moment jeszcze nie buduję własnego labu, chociaż planuję projekt związany ze stworzeniem, zabezpieczeniem i przetestowaniem domowego IoT, które miałoby stać na Raspberry Pi. Czy ten projekt wypali i czy się za niego wezmę — zobaczymy.

Moja motywacja bierze się przede wszystkim stąd, że otoczyłem się światem cyber. Nie gram praktycznie w gry, korzystam już głównie z Linuksa i po prostu żyję cyberbezpieczeństwem. To nie jest tylko moja pasja, ale też styl życia. Dzięki cyberbezpieczeństwu nie tylko rozwinąłem się i nauczyłem nowych rzeczy, ale też nauczyłem się dyscypliny oraz wytrwałości. Co najważniejsze, poznałem siebie i odkryłem, że cyberbezpieczeństwo to naprawdę to, co kocham i czym chcę się zajmować w życiu.

Uważam, że najszybszy rozwój zyskałem wtedy, kiedy skupiłem się na praktyce. Jednocześnie teoria też jest bardzo ważna, więc trzeba znaleźć złoty środek pomiędzy teorią a praktyką, żeby rozwijać się jak najszybciej.

Uważam, że nie jest to wymagane do szybszego rozwoju, ale na pewno, jeśli dokumentujemy swój proces nauki na przykład na LinkedInie, możemy zwiększyć swój krąg znajomych i po prostu zyskać nowe relacje. Uważam też, że dokumentowanie swojej nauki pomaga utrzymać dyscyplinę. Jeśli dla przykładu wrzucamy jeden post dziennie, w którym podsumowujemy dawkę wiedzy zdobytą danego dnia, to przez opinie innych ludzi i miłe słowa nasza motywacja i dyscyplina utrzymują się dłużej. Mnie osobiście bardzo motywowały miłe słowa od innych i cieszę się, że społeczność cyber tak dobrze mnie przyjęła i trzymała za mnie kciuki. Szczególnie przyjaciele i koledzy z NTHW odegrali ważną rolę w moim rozwoju.

Tak — inspirują mnie wszystkie osoby lepsze ode mnie. Jeśli chodzi o społeczność, to zdecydowanie jest to NTHW. To właśnie tym ludziom zawdzięczam bardzo dużo z tego, czego się nauczyłem. To oni zawsze przy mnie byli, motywowali mnie i nigdy nie przestali we mnie wierzyć.

Dla mnie osobiście społeczność cyber jest bardzo ważna. Samemu naprawdę ciężej jest zacząć, a nawet na późniejszych etapach bez pytania innych, bardziej doświadczonych osób, trudniej jest skutecznie się rozwijać. Dlatego uważam, że społeczność i znajomości w cyber są bardzo ważne i warto je poszerzać.

Poleciłbym rozpoczęcie nauki od TryHackMe i specjalnych ścieżek edukacyjnych stworzonych właśnie dla rozwoju. Uważam, że na początek lepiej wybrać TryHackMe zamiast Hack The Box, ze względu na niższy próg wejścia i lepsze podejście dla początkujących. W miarę rozwoju poleciłbym przerzucenie się na Hack The Box Academy, a następnie — jeśli ktoś, tak jak ja, zainteresuje się webówką bardziej niż Active Directory — naukę na PortSwigger Academy.

Warto skupić się przede wszystkim na podstawach i nie myśleć od razu tylko o hakowaniu systemów. Dużo lepiej jest zacząć od poznania podstawowych protokołów, zrozumienia działania sieci, internetu i tego, jak wysyłane są żądania, zamiast od razu brać się za CTF-y. Wiadomo, że prawdziwe hakowanie kusi bardziej i od razu chcemy przejść do tego, co najfajniejsze, ale uważam, że warto solidnie przysiąść nad podstawami, a dopiero później przejść do praktyki i CTF-ów.

Wydaje mi się, że chciałbym wtedy usłyszeć, żeby być cierpliwym. Od początku chciałem hakować wszystko szybko i sprawnie, a kiedy nie potrafiłem rozwiązać jakiegoś problemu, poddawałem się i zostawiałem go zamiast próbować dalej. Uważam, że cierpliwość i determinacja to cechy, których na początku mi brakowało.

Tak — chciałbym szczególnie podziękować przyjaciołom i kolegom z NTHW, którzy mieli bardzo duży wpływ na mój rozwój:

Michał Błaszczak „miblak”
Łukasz Woźniak „vq4s”
Krystian Kaczmarek „Krystian”
Iwo Tylus „liemek”
Kamil „toaster”

A także innym osobom, które przyczyniły się do mojego rozwoju, a których tutaj nie wymieniłem. Jestem im naprawdę wdzięczny za wsparcie, motywację i wiedzę, którą się ze mną dzielili.

Linux.

Pentesting.

TryHackMe.

Privilege Escalation na Windowsie.